20 mei 2026

Sandy van den Brink, eigenaresse van schoonheidssalon Silk Sand te Soest en de vrouw van radiomaker Jan Paparazzi, zit middenin haar behandeltraject voor borstkanker in het in borstkankerzorg gespecialiseerde Alexander Monro Ziekenhuis. 

In een openhartige blogreeks over haar traject, de zorg en het dagelijks leven, deelt Sandy haar ervaringen om ook anderen te steunen die met borstkanker te maken hebben. Lees het eenendertigste blog van Sandy hier:

Afgelopen week stond in het teken van gesprekken in het Alexander Monro Ziekenhuis. Vier in totaal. Gesprekken die allemaal op hun eigen manier belangrijk waren ter voorbereiding op de operatie.

De eerste afspraak is met mijn chirurg. Ik vind haar ontzettend kundig maar buiten dat ook heel aardig, het stelt mij enorm gerust dat zij mij straks zal opereren.

Alle tijd wordt er voor ons genomen om de opties te bespreken. Ik dacht dat het een vrij eenvoudig gesprek zou zijn: de chemo heeft goed gewerkt, de tumor is kleiner, dus “we halen hem weg en klaar”. Zo simpel blijkt het niet te zijn.

Ik kreeg drie opties voorgelegd: een volledige borstamputatie, een amputatie met het direct plaatsen van een tissue expander ter voorbereiding op de reconstructie met een prothese, of een borst besparende operatie.

Bij een operatie met een tissue expander wordt eerst al het borstweefsel verwijderd. Daarna wordt er een soort leeg ballonnetje met een ventiel (de expander), onder de borstspier geplaatst waarna om de twee weken wat zoutoplossing wordt bijgespoten. Daardoor rekt je huid (en spier) langzaam en gecontroleerd op totdat er voldoende ruimte is ontstaan. Daarna volgt een tweede operatie, waarbij de expander wordt vervangen door de definitieve prothese. Het hele traject duurt vaak enkele maanden.

Voor elke vrouw is het zo persoonlijk welke keuze ze maakt. Ik wil graag mijn eigen borst behouden. In mijn geval maakt het wat betreft risico op eventuele terugkeer van de kanker niet uit of ik voor een borstsparende operatie of de gehele amputatie kies.

Wel is een borstsparende operatie technisch lastiger omdat ik slank ben en relatief weinig borstweefsel heb, wordt ons uitgelegd. Daarnaast zal ook het voorstadium van borstkanker elders in mijn borst worden verwijderd. Mijn chirurg wil zo weinig mogelijk weghalen om het resultaat zo mooi mogelijk te houden. Dat betekent dat er een kans bestaat dat ik nog een keer geopereerd moet worden. “Kan je dat aan? Of voelt het beter om in één keer klaar te zijn”, vraagt ze mij. Er bestaat een kans dat de snijranden niet vrij zijn van tumorcellen en ik zou dan nogmaals geopereerd moeten worden.

Ik blijf bij mijn besluit. Borstsparend was al vanaf het begin mijn wens. Mijn tumor is goed gekrompen dus de optie is mogelijk en hier wil ik dan ook voor gaan.

Daarna volgt het gesprek met de anesthesist. Ze legt heel precies uit wat er gebeurt tijdens een operatie, inclusief dat je beademd wordt onder narcose. Iets waar ik nooit eerder bij stil heb gestaan en wat ik best een naar idee vind, zo’n buisje in je keel. Ook door haar wordt alle tijd genomen om onzekerheid bij mij weg te nemen. Zo fijn.

Twee dagen later heb ik een gesprek met de plastisch chirurg. Hij vertelt dat er in mijn geval één goede optie mogelijk is met betrekking tot opereren en legt de procedure vlot en duidelijk uit. Ook hebben we het nog even over hoe lichtzinnig sommige mensen met hun gezonde lichaam omgaan waarbij er soms zelfs naar het buitenland afgereisd wordt voor grotere borsten, etc. Vervolgens wordt er nog een “mug shot” van mijn borsten gemaakt en worden deze tot op de millimeter nauwkeurig opgemeten voor in mijn dossier.

Daarna volgt er een afspraak met een mammaverpleegkundige. Tijdens dit consult wordt uitgebreid de tijd voor mij genomen om me voor te bereiden op de dag van de operatie. Ze legt stap voor stap uit wat ik kan verwachten, bespreekt mijn dieetwensen en vertelt welke oefeningen ik na de operatie mag doen. Daarnaast deelt ze praktische tips die me kunnen helpen in de herstelperiode. Ook na de operatie blijft zij mijn vaste aanspreekpunt.

Het was een intensieve week, met enorm veel informatie om te verwerken. Volgende week belt mijn chirurg mij nog even, voor als er nog vragen zijn. Dat vind ik ontzettend fijn en attent. Voor nu is alles duidelijk en betrap ik mezelf erop dat ik denk: was het maar alvast de dag van de operatie.